Bloemen op zolder
Grootmoeders huis.
Vele jaren zijn verstreken sinds de laatste keer dat ik het zag
Ik zal mijn eerste indruk nooit vergeten
die er een van angst en bewondering was.
Mijn kindsheid heb ik er verloren
mijn onschuld er verbrijzeld werd
en al onze dromen vernietigd
voor wat wij daarbinnen zouden vinden.
Mijn ouders waren het middelpunt van mijn universum toen ik jong was
en ik wilde net zo worden als mijn moeder.
We waren een hechte familie.
Ik herinner mij nog steeds hoe wij vader begroeten als hij thuiskwam...
van een van zijn vele zakenreizen.
Hij is thuis!
Roep Cory en Carrie.
Schiet een beetje op!
Bukken.
Papa!
Hij hield van ons allemaal, maar maakte duidelijk dat ik zijn favoriet was.
Ik wil niet dat de andere jaloers worden, dus wachtte ik tot zij op bed lagen.
Ik krijg al zoveel.
Zeg maar wat je er van vind.
en kijk, het is tevens een juwelendoosje.
Toen ik deze zag, wist ik dat die voor jouw bedoelt was.
Mama hoe zal ik de kaarsen plaatsen?
Maak ik zes rijen van zes of drie rijen van twaalf?
Of alle 36 rondom de taart?
Waarom niet twee rijen van achttien? Had jezelf ook kunnen verzinnen?
Wij willen alvast van de taart van papa proeven! Wij willen het glazuur proeven!
en de schaal leeglikken! - en de lepel ook.
Jullie zijn allebei mooi en knap maar pas na het zingen voor papa gaan wij de taart opeten.
Kunnen wij er niet nu alvast een klein stukje ervan eten.
Wil je soms dat de taart lijkt alsof er eerst muizen aan hebben geknabbeld?
Ik heb besloten dat het zes rijen van zes wordt.
Het is papa!
Kom op.
Toen vader overleed werd moeder overmand door verdriet.
We moesten alles wat we hadden verkopen om te overleven.
Toen het geld op raakte namen zij ons het huis af.
We werden gedwongen te vertrekken van de plaats waar wij opgegroeid waren.
Daar waar al onze blijde herinneringen waren het enige thuis wat ik kende.
Mama zei dat wij nog maar naar een plek toe konden gaan.
Waarom zijn wij nog nooit eerder bij onze grootouders geweest?
Simpelweg omdat wij nog nooit zonder geld hebben gezeten.
Jaren geleden deed ik iets wat opa erg boos maakte.
En voor straf werd ik onterfd.
Waarom gaan wij er dan nu naartoe...
als zij ons toch geen geld geven?
Zal hij wel omdat je grootvader op sterven ligt.
Hij heeft niet lang meer te leven...
in de tussentijd wil ik zijn liefde terugwinnen.
En dan lieverds, kan ik een fortuin erven die jullie stoute dromen overtreft.
En door mij, kunnen al jullie dromen uitkomen.
Mama had ons moeten voorbereiden voor dit.
Wat bedoel je?
We mochten nooit een hond of een kat hebben.
Wat doet dat er toe?
Omdat huisdieren sterven.
Als wij een huisdier hadden gehad die was gestorven, dan hadden wij daar iets van geleerd.
Over wat. Over de dood?
Ja, de dood. Dood!
Zij had ons kunnen vertellen dat vaders ook sterven.
Zij gaan dood, zelfs als zij jong zijn, knap en wij hun nog nodig hebben.
Ik wil hier niet zijn, en wil niet naar het huis van onze grootouders.
Ik geef niks om geld, en dat al mijn dromen kunnen uitkomen.
Ik wil thuis blijven wonen daar waar de herinnering aan papa is.
Ik wil niet lopen in de nacht. Dat is eng.
Waarom stuurde zij geen auto voor ons?
Daar zijn heksen, mama. Heksen en monsters.
Goedemorgen, John. Kinderen dit is John.
Hij werkt voor uw grootouders zolang ik mijn kan herinneren.
Dit is Christopher en Cathy, en de tweeling Cory en Carrie.
Fijn kennis met u te maken.
Hallo moeder.
Laat de bagage over aan John, en breng de kinderen naar boven.
Het is zes uur in de ochtend mijn liefje, Mama gaat ook slapen.
De jongens slapen in een bed. De meisjes in de andere.
Maar ik wil met Cory slapen, mama.
Stop met zeuren jonge dame en luister naar mij.
Zolang jullie hier zijn, gehoorzaamt u mijn regels.
U zult niet schreeuwen, huilen of rond rennen.
Als u moeder of ik deze kamer verlaat...
zal de deur op slot gaan.
Mama, dit zijn nog maar kinderen! U kunt niet van hun verwachten.
Wat ik verwacht...
dat zij precies doen zoals ik het gezegd heb.
Luister dit geldt voor u alle, gedraag en gehoorzaam je grootmoeder...
en geef haar nooit een reden om je te kunnen straffen.
Alsjeblieft doe dat. Het is beter zo...
zie het als een spel met een fantastisch avontuur.
Waarom huil je mama?
Ik kom later terug.
Maak je geen zorgen, het komt goed.
Zo slecht kan oma toch niet zijn zoals zij zich laat voorkomen.
Vergeet niet, God ziet alles en hij zal alle kwaden zien die u achter mijn rug uitvoert.
En Hij zal je straffen daarvoor.
Weten jullie waarom u moeder naar huis is gekomen? - Ja, om de genegenheid van haar vader terug te winnen
om weer in het testament te worden opgenomen.
De reden waarom zij onterfd is, heeft zij dat verteld.
Ik moet naar het toilet.
Wees stil!
Leer het op te houden.
En nooit praten voordat ik het je vraag.
Maar hij is nog maar een kind. - Wat zei ik nou net?
U moeder komt weer thuis na 17 jaar, om zich te bekeren van haar zonden en misdaden.
Niet alleen tegen jullie grootvader en mij, maar tegen God.
Het huwelijk van jullie moeder was onheilig.
Heiligschennis.
Een gruwel in de ogen van de Heer.
Zij is niet uit de gratie gevallen.
Ze vertrok,in de armen van een man die in zijn aderen hetzelfde bloed heeft als haar.
Geen vreemde, maar haar eigen oom. Jullie, de kinderen, zijn de oogst van het duivelse kwaad.
Verdoemd vanaf het moment van conceptie. - Ik ga mijn moeder halen!
Kom terug.
Ga zitten.
Beweging je niet totdat ik vertrek.
Dan nog iets. Jullie grootvader zal niet te weten komen dat jullie hier zijn.
Het zal hem nooit verteld worden.
Hij weet niet eens dat jullie bestaan. Van geen van jullie.
Hij heeft er geen idee van dat jullie ooit geboren zijn.
Zolang hij leeft, zweer ik jullie. Zal ik zorgen dat deze laatste kwelling van schaamte hem bespaard blijft.
Ik vind het hier niet leuk, Cathy. Ik wil naar huis.
Mama!
Waar ben je geweest?
Mam wat is er met je gebeurd?
Corine, zorg ervoor dat de kinderen ophouden met schreeuwen, onmiddellijk!
Nee!
Nee Cory!
Mama laat haar ophouden!
Hou je kinderen onder controle of ik sla ze tot het bloed van de ruggen stroomt.
Die kinderen zijn verwend en verpest. ze moeten leren gehoorzaam te zijn.
Geen kind wat hier woonde was ongehoorzaam...
schreeuwde of daagde mij uit! Heb je dat gehoord?
Hebben jullie dat?
Hebben jullie dat. Doe je blouse uit dochter.
Laat ze zien hoe er hier in dit huis gestraft wordt.
Als u wreed bent tegen mijn kinderen zal ik ze vanavond nog meenemen.
Neem ze mee, neem ze nu meteen mee. Denk je dat ik daar iets om geef.
Trek je blouse uit, Corine.
Trek het uit!
Kijk er goed naar kinderen...
17 zweepslagen een voor elk jaar die ze leefde in zonde met jullie vader.
Begrijpen jullie mij nu? Ik geef u eten en onderdak maar nooit vriendelijkheid of liefde.
Aangezien het onmogelijk om iets anders te voelen dan walging.
Voor iets wat niet gezond is.
Ik voel me nu al iets beter. - hadden we maar iets desinfecterends.
Mijn jonge dokter.
De gelukkige jaren die ik met je vader had waren wel 100 zweepslagen waard.
De dingen die grootmoeder vertelde tegen ons, moeder de meest verschrikkelijke dingen...
Ze hebben je pijn gedaan, daarom haat ik ze.
Het ergste is voorbij, vanaf morgen begin ik met het terugwinnen van mijn vaders liefde.
Als jullie mij helpen, jullie allemaal door lief te zijn...
dan lukt het ook.
Naast de kast aan de rechterkant is een geheime deur. Zoek die morgenvroeg.
Duw er voorzichtig tegenaan, dan zie je een smalle doorgang.
Bovenaan de trap is een zolder die is zo groot, dat je er makkelijk kunt verdwalen.
Maak er een speelplaats van, voor de tweeling. Maak er jullie bijzondere plaats van.
Moet je nog naar het toilet? - Nee.
Ook niet om je tanden te poetsen?
Daar heb ik vanavond geen zin in.
Wat vindt jij van het verhaal?
Ooms die trouwen met hun nichtje.
Krijgen kinderen met hoorns en staarten.
Jij bent de toekomstige dokter. Denk jij dat het echt waar is?
Wij zijn het bewijs.
Waar denk je aan?
Aan mama.
Hoe ze veranderd is sinds vader overleed.
Zij is niet veranderd ze is verdrietig.
Wij zijn ook verdrietig, en wij zijn nog hetzelfde.
Wat als oma binnenkomt voordat we wakker zijn en ons aantreft in hetzelfde bed?
Ben jij niet bang voor haar? - Ben voor niemand bang.
Trouwens, wij sliepen altijd in hetzelfde bed.
Ik heb een lijst gemaakt waaraan jullie je moeten houden zolang u in mijn huis woont.
Lees ze zorgvuldig en onthoud het goed.
Neem wat te eten, we willen niet omkomen van de honger hier.
Laten we de trappen gaan zoeken.
Ik heb het gevonden. - Wat zie je Christopher?
Vanaf hier zie je niets. Alleen wat treden.
Is iedereen klaar om naar boven te gaan?
Nog niet!
U moeder heeft toestemming gekregen om jullie te vertellen over de zolder, maar ik wil u er nogmaals aan herinneren...
dat jullie nooit gezien mogen worden.
Grootmoeders regels waren geen regels het waren wrede straffen.
We waren opgesloten. De enige manier waarop wij de zon konden voelen, was door een kleine raampje.
Onze moeder moet wanhopig zijn geweest om hierheen terug te gaan.
We moeten er allemaal voor boeten.
De weken werden maanden, toen begonnen de herinneringen van ons thuis, langzaam te vervangen...
maar we hielden vast aan onze dromen.
Chris wil een medische opleiding volgen en ik wil danseres worden.
We probeerden te doen alsof wij een gezin waren.
Dat was de enige manier om te overleven.
Moeder bezocht ons minder en minder en stopten toen helemaal.
We stelden ons voor dat haar iets vreselijks overkomen was.
Of dat we vergeten waren.
Er scheen geen kans te bestaan om te ontsnappen...
maar al snel, heel snel moesten we een manier vinden...
om oma om de tuin te leiden voor het vinden en helpen van moeder...
als wij dat konden.
Vindt je dit een goeie slak? - Ik vind het een prachtige slak, het is mooi.
Lijkt het op een sinaasappel? - In de verste verte niet.
Ik heb nog nooit een sinaasappel met voelers gezien. Jij wel?
Het zijn voelsprieten Cathy, geen voelers.
Slakken zijn familie van de weekdieren.
Die hebben een zacht lijf, en geen hoorns op de rug...
Beste dokter Christopher, als Cory en ik iets willen horen...
over het lijf van slakken, sturen wij je wel een telegram of zo iets.
Wanneer mogen wij naar buiten?
Als moeder zegt dat het mag. - Maar moeder komt nooit meer.
Als we naar buiten mochten, hadden we echte bloemen en gras.
En echte slakken.
God heeft al het gras naar de hemel gehaald. - Waarom?
Voor papa. Weet je hoe hij het gras altijd maaide?
Waarom moeten we altijd boven blijven?
Omdat het beneden allemaal weg is.
Dat is niet waar Cory.
Mam vindt ons niet meer lief. - Schei uit jullie twee.
Dat is toch zo...
Mama is gemeen, wij willen TV kijken...
Wij willen ijsjes, we willen spelen met onze vrienden...
Wij willen naar buiten.
Willen jullie naar school? - Nee!
Kijk naar mij, kijk me allemaal aan. De Bijbel zegt dat alles op zijn tijd komt.
Een tijd om geboren te worden, een tijd om te zaaien en een tijd om te oogsten...
misschien ook voor ijsje...
Nu is het tijd om offers te brengen voor mam.
Later hebben we nog tijd genoeg om te leven en te genieten.
Sluit de deur zodat wij de tweeling niet wakker maken.
Er kan iets met mama gebeurd zijn...
misschien is ze ziek.
Mama was altijd zo sterk als een paard.
Waar is ze dan al die tijd?
Waarom komt ze niet meer naar ons?
Ik had nog een gedachte...
een vreselijke gedachte.
Wat? - Als ze haar ergens opgesloten hebben...
ergens in dit grote huis.
Net zoals ons.
Waarom zouden ze haar opsluiten? - Om haar te straffen.
Wat denk jij? Ze zijn allemaal zo gek als een deur.
Ik krijg er de koude rilling van. - Ik krijg er zelfs de rillingen van...
als ik daar aan denk.
Ik weet zeker dat het niet waar is. - Hoe kan je daar zo zeker van zijn?
Maakt het iets uit? We zullen het nooit weten...
tot zij er weer is.
Oh ja?
Waar slaat dat op? - Ik heb een plan.
Christopher, wat denkt je te gaan doen? - Maak je geen zorgen.
We willen de tweeling niet wakker maken.
Carrie, je ligt in het verkeerde bed.
Ik wil vannacht bij Cory slapen.
Sta op! Kom uit die bedden!
Blijf daar vanaf.
Dat was een geschenk van mijn vader.
Vertel eens Christopher, heb je een plan bedacht om te ontsnappen. Zonder dat opa erachter komt?
Ik denk er al weken aan, Cathy.
Het is het enige waar ik aan denk.
Is het mogelijk.
Christopher, als mama hier is, moeten wij haar vinden...
en het haar vertellen.
Dat doen we vannacht.
Help me, Cathy.
Trek er aan.
Trekken, Cathy.
Ik ga met je mee.
Vergeet het maar. - Jawel!
Oké, maar ik zal het eerst gaan.
Je blijft van het touw af tot ik helemaal beneden ben.
Begrijp je?
Ja, ik begrijp het.
Wees voorzichtig.
Voorzichtig.
Wat?
Oh mijn God!
Ga naar boven!
Kom op!
Kom op, Christopher!
Kom op, gooi dat touw. Ik vang het.
Kom op Christopher, je kan het!
Kom op Christopher.
Mama.
Mama?
Daar is mama. Christopher heeft een schommel voor ons gemaakt.
Wij hebben een slak, Cathy heeft een plek om te dansen vlak bij het raam.
Ik ben blij jullie te zien. Ik ben blij om ze zo gelukkig te zien.
We zijn gelukkig dat wij jouw weer zien moeder, maar niet om hier te zijn.
U bent lang niet geweest? We waren ongerust.
Is dat de reden dat je probeerde te ontsnappen? Is dat het? Geef antwoord.
We probeerden niet weg te lopen, mama. Wij wilde alleen jouw vinden.
Is het bij jullie opgekomen dat jullie zo mijn plan verpesten. Ons plan.